السيد الخوئي (مترجم: نجمى / هريسى)

583

البيان في تفسير القرآن (بيان در علوم و مسايل كلى قرآن) (وزارت ارشاد) (فارسى)

2 - اين روايت با آن چه در ميان مسلمانان عملا شهرت و معروفيت دارد ، مخالف است و آن اين كه مسلمانان « بسم اللّه » را در نماز مىخوانده‌اند حتى معاويه در دوران خلافتش يك‌بار « بسم اللّه » را ترك كرد ، مسلمانان بر وى اعتراض نمودند و گفتند كه : آيا بسم اللّه را دزديدى يا فراموش كردى ؟ « 1 » با اين حال چگونه مىتوان باور نمود كه رسول خدا ( ص ) و خلفا « بسم اللّه » را نمىخواندند . 3 - اين روايت با روايت مشهور ديگرى كه از خود انس نقل شده ، « 2 » تعارض دارد . با اين دلايل بايد به صراحت و جرأت گفت كه اين روايت بدون شك از موضوعات و جعليات است و دروغى بيش نمىتواند باشد . و اما پاسخ روايت دوم : از آن چه دربارهء روايت اول گفتيم ، ضعف و سستى اين روايت نيز به‌خودىخود روشن مىشود و نيازى به تكرار آن نيست ، به اضافهء اين كه اين روايت مطلبى را متضمن است كه با آن چه به ضرورت و روشنى از اسلام مىدانيم مخالفت دارد و آن اين كه ترديدى در اين نيست كه خواندن « بسم اللّه » در اول سورهء حمد و ديگر سوره‌هاى قرآن گرچه به عنوان تيمّن و تبرّك هم باشد ، مستحسن و مستحب است . با اين حال يزيد بن مغفل چگونه از خواندن « بسم اللّه » در اول سوره‌هاى قرآن نهى مىكند و آن را بدعت بزرگى در ميان مسلمانان مىداند كه بدعتى در اسلام مانند آن وجود نداشته باشد ؟ مگر شروع كردن عملى با نام خدا مىتواند تا اين حد زشت و در اسلام بدعت باشد ؟ ! 3 - سيرهء مسلمانان سيره و روش هميشگى مسلمانان از اول اسلام تا به امروز بر اين جارى است كه در آغاز تمام سوره‌هاى قرآن به استثناى سورهء برائت ، « بسم اللّه » را قرائت مىكنند و به طور تواتر ثابت گرديده است كه خود رسول خدا ( ص ) نيز بسم اللّه را در آغاز سوره‌ها قرائت مىفرمود و اگر بسم اللّه جزء سوره‌هاى قرآن نبود ، بر پيامبر ( ص ) خدا لازم بود ( 1 ) - آن را به صراحت بيان فرمايد زيرا نحوهء قرائت و تلاوت وى با توجه به اين كه او در مقام بيان و تعليم بود ، به‌صراحت مىرساند كه همهء آن چه را كه مىخوانده ، قرآن بوده است و اگر قسمتى از آن چه رسول خدا ( ص ) تلاوت مىنمود ، جزء قرآن

--> ( 1 ) به بخش تعليقات ، به تعليقهء شماره ( 15 ) مراجعه فرماييد ! ( 2 ) به بخش تعليقات ، به تعليقهء شماره ( 16 ) مراجعه فرماييد !